JWST | Urania - Postępy Astronomii

Na ilustracji: Zdjęcie w podczerwieni z Teleskopu Webba prezentuje ekstremalnie powiększony przez soczewkowanie grawitacyjne obraz kandydata na czerwonego nadolbrzyma zaznaczonego w białym okręgu, który nazwano Quyllur - co w języku keczua oznacza gwiazdę. Źródło (CC BY 4.0): Diego, J. M., i inni A&A 672, A3 (2023)

Astronomia 20 August 2023

Quyllur – najdalszy czerwony nadolbrzym zaobserwowany przez Teleskop Webba?

Na ilustracji: Urzekające zdjęcie w bliskiej podczerwieni gromady galaktyk El Gordo („Grubas”) sfotografowane przez Teleskop Webba, na którym widać setki galaktyk o niespotykanej wyrazistości. Działając jako soczewka grawitacyjna, El Gordo zakrzywia i wzmacnia światło odległych galaktyk tła, które nie były widziane nigdy wcześniej z tak unikalną szczegółowością. Najważniejsze z nich to soczewkowane galaktyki tła takie, jak La Flaca, czy El Anzuelo. Źródło: NASA, ESA, CSA

Astronomia 20 August 2023

Teleskop Webba ujawnił detale dalekiego Wszechświata z pomocą Grubasa

Na ilustracji: Widok galaktyki JADES-GS-z6 w głębokim polu GOODS-South obserwowanym przez Teleskop Webba w ramach programu JADES (skrót od: JWST Advanced Deep Extragalactic Survey). Astronomowie po raz pierwszy odkryli chemiczne sygnatury ziaren pyłu bogatych w węgiel w obszarze Wszechświata o przesunięciu ku czerwieni ~7, czyli około miliarda lat po Wielkim Wszechświata. Jest to obserwacja najwcześniejszych populacji gwiazdowych oraz produkcji pyłu kosmicznego we Wszechświecie. Źródło: ESA/Webb, NASA, ESA,

Astronomia 6 August 2023

Teleskop Webba odkrył ziarna pyłu bogate w węgiel już miliard lat po Wielkim Wybuchu

Na ilustracji: Zdjęcie pełne rodzących się gwiazd w Mgławicy Ro Ophiuchi z dramatyczną kolorystyką i szczegółowością nigdy jeszcze nie oglądaną, które zostało opublikowane w dniu 12 lipca 2023 roku z okazji pierwszej rocznicy rozpoczęcia obserwacji naukowych Teleskopem Webba. Mgławica Ro Ophiuchi jest najbliższym Ziemi obszarem gwiazdotwórczym. Źródło: NASA, ESA, CSA, STScI, Klaus Pontoppidan (STScI)

Astronomia 15 Lipiec 2023

Mgławica Ro Ophiuchi na pierwszą rocznicę rozpoczęcia obserwacji Teleskopem Webba

Na ilustracji: Astronomowie odkryli z pomocą Teleskopu Webba najbardziej odległą w-g aktualnego stanu wiedzy aktywną supermasywną czarną dziurę w galaktyce CEERS 1019, która istniała już 570 mln lat po Wielkim Wybuchu i posiadała masę „zaledwie” 9 milionów mas Słońca. Dla porównania masa supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej jest 4,6 miliona razy większa niż masa naszego Słońca. Źródło: NASA, ESA, CSA, Leah Hustak (STScI)

Astronomia 8 Lipiec 2023

„Chabeta”, czyli dowód na istnienie czarnej dziury już 570 milionów lat po Wielkim Wybuchu

Na ilustracji: Zdjęcia wykonane za pomocą Teleskopu Webba ujawniają dużą ilość pyłu wokół supernowych SN 2004et i SN 2017eaw, które znajdują się w odległej o 22 miliony l.św. Galaktyce Fajerwerk (NGC 6946). Sześciokątny kształt obrazu SN 2004et jest artefaktem wynikającym z konstrukcji Teleskopu Webba dla jasnego obiektu. Na zdjęciu uzyskanym instrumentem MIRI kolory niebieski / zielony / czerwony zostały zamapowane następujących dla długości fali 10μm / 11,3+12,8+15,0μm / 18+21μm, Źródło: NASA, ESA, CSA

Astronomia 7 Lipiec 2023

Teleskop Webba odkrył obłoki pyłowe wokół dwóch supernowych w Galaktyce Fajerwerk

Na ilustracji: Wielka, spiralna galaktyka NGC 3256 widziana z boku w ujęciu Teleskopu Webba - bliska i średnia podczerwień (użyte instrumenty: kamera NIRCam i instrument MIRI). Bardzo jasne jest jej jądro. Pasma pyłu intensywnie świecą w czerwieni od centrum przez większy obszar NGC 3256. Ta materia jest otoczona przez ciemno-szare halo, które składa się z gwiazd. Halo przechodzi w ogon pływowy w górnej-lewej części zdjęcia oraz inny – na dole. Źródło: ESA/Webb, NASA & CSA, L. Armus, A. Evans

Astronomia 6 Lipiec 2023

NGC 3256 – kosmiczne starcie gigantów

Na ilustracji:Porównanie właściwości ukł.planetarnego LP 890-9 oraz wewn.części Ukł.Słonecznego. Ukł.planetarny LP 890-9 jest bardziej zwarty i jego dwie planety skaliste mogą łatwo zmieścić się w obrębie orbity Merkurego. Oczekuje się, że planeta LP 890-9 c dostarczy wiedzy na temat warunków panujących na wewnętrznej granicy „strefy zamieszkiwalnej” (ekosfery) gwiazdy LP 890-9, a więc może pomóc wyjaśnić, dlaczego Ziemia i Wenus ewoluowały w tak różny sposób. Źródło: Adeline Deward - Illumine

Astronomia 4 Lipiec 2023

Jak blisko gwiazdy może znaleźć się superziemia, aby jeszcze nadawała się do zamieszkania – Teleskop Webba może to zweryfikować na przykładzie planety LP 890-9 c?

Artystyczne odwzorowanie powierzchni planety WASP-18 b.

Astronomia 1 June 2023

Dowody na obecność wody w atmosferze skrajnie gorącego gazowego olbrzyma

Wizja artystyczna egzoplanety GJ 1214b oddalonej od Ziemi o 40 lat świetlnych.

Astronomia 11 Maj 2023

Pierwsze pomiary światła emitowanego przez atmosferę pod-Neptuna

Wizja artystyczna skalistej egzoplanety GJ 486 b.

Astronomia 6 Maj 2023

Wykryta para wodna pochodzi z planety skalistej czy jej gwiazdy?

Obraz układu HD 169142 pokazujący sygnały formującej się planety HD 169142 b.

Astronomia 21 April 2023

HD 169142 b, trzecia potwierdzona do tej pory protoplaneta

Subskrybuj JWST

Reklama - Książki, gadżety, filmy, gry o astronomii i kosmosie