Przejdź do treści

Radioteleskop FAST bada superszybki obłok gazu w Drodze Mlecznej

Wizja artystyczna obłoku międzygwiazdowego HI

Zespół astronomów odkrył nieoczekiwanie złożoną i dynamiczną sieć włókien w obłoku gazu o bardzo dużej prędkości (ang. very-high-velocity cloud, VHVC), poruszającym się w obrębie Drogi Mlecznej.

Wykorzystując radioteleskop o nazwie Five-hundred-meter Aperture Spherical radio Telescope (FAST) — największy tego typu instrument na świecie — naukowcy z Szanghajskiego Obserwatorium Astronomicznego (SHAO) Chińskiej Akademii Nauk, we współpracy z innymi instytutami badawczymi, skupili swoje najnowsze badania na obiekcie o nazwie G165. Jest to masywny obłok wodoru atomowego, przemieszczający się przez przestrzeń kosmiczną z prędkością około 300 kilometrów na sekundę. G165 znajduje się około 50 000 lat świetlnych od Ziemi, wysoko ponad płaszczyzną galaktyki, co sprawia, że oferuje rzadką i niezakłóconą możliwość obserwacji wczesnych etapów formowania się obłoku międzygwiazdowego.

Obłoki VHVC są w znacznie mniejszym stopniu poddane wpływom pobliskich gwiazd, sił grawitacyjnych oraz innym zaburzeniom charakterystycznym dla gęstszych, bardziej „zatłoczonych” obszarów galaktyki. Dzięki temu stanowią idealne środowisko do badania struktury i dynamiki gazu międzygwiazdowego. Podczas gdy wcześniejsze obserwacje bardziej powszechnych obłoków o dużej prędkości (ang. high-velocity clouds, HVC) wykazywały, że zawierają one mieszaninę zimnego i ciepłego gazu, nowe dane z teleskopu FAST sugerują coś innego. G165 składa się głównie z tzw. ciepłego ośrodka neutralnego (ang. warm neutral medium, WNM) — czyli gazu o temperaturze od kilku do kilkunastu tysięcy kelwinów — z minimalną lub wręcz zerową obecnością zimnego składnika. To kluczowe rozróżnienie, bezpośrednio potwierdzone przez obserwacje, wskazuje, że obłoki VHVC mogą reprezentować wcześniejszą i „czystszą” fazę ewolucji obłoków międzygwiazdowych.

FAST

Radioteleskop Five-hundred-meter Aperture Spherical radio Telescope (FAST). Źródło: NAOC

Szczególnie zaskakujący dla badaczy okazał się poziom szczegółowości, jaki udało się osiągnąć w obrazowaniu wewnętrznej struktury obłoku. Dzięki wyjątkowo wysokiej rozdzielczości FAST, dane zebrane na długości fali 21 cm (typowej dla neutralnego wodoru, tzw. linii HI) ujawniły, że ośrodek, z którego zbudowany jest G165, wcale nie jest spokojny ani jednorodny — jak wcześniej przypuszczano na podstawie obserwacji prowadzonych w gęstszych rejonach galaktyki. Przeciwnie: gaz w obłoku porusza się z prędkością naddźwiękową i ma wysoce zorganizowaną strukturę. Jest przesiąknięty splątaną siecią włókien, które przecinają się i skręcają, tworząc trójwymiarową siatkę przypominającą pajęczynę, rozłożoną na wielu warstwach prędkości. Obserwacje dostarczają też wyraźnych śladów turbulencji, czyli chaotycznych, niejednorodnych ruchów gazu.

Aby lepiej zrozumieć procesy fizyczne odpowiedzialne za powstanie tej złożonej struktury, badacze przeprowadzili symulacje magnetohydrodynamiczne — czyli komputerowe modele uwzględniające zarówno przepływ gazu, jak i oddziaływania pól magnetycznych. Wyniki tych symulacji pokazały, że naddźwiękowe turbulencje, działające w obecności pól magnetycznych, mogą naturalnie generować zarówno struktury włókniste, jak i dynamiczne ruchy gazu, które zaobserwowano w G165. Co szczególnie interesujące, te cechy pojawiły się bez udziału sił grawitacyjnych, co sugeruje, że same turbulencje i magnetyzm mogą wystarczyć do uformowania wczesnych struktur w obłokach międzygwiazdowych.

Model obłoku

Obserwacje w paśmie HI 21 cm wykonane przez radioteleskop FAST pokazują, że materia obłoku G165 nie jest spokojna ani pozbawiona cech charakterystycznych, jak zakładano na podstawie obserwacji w gęstszej płaszczyźnie Galaktyki. Źródło: SHAO

Odkrycie to dostarcza istotnych nowych informacji na temat zachowania się i organizacji gazu atomowego w mniej zaburzonych, zewnętrznych rejonach naszej galaktyki. Pomaga lepiej zrozumieć, w jaki sposób taki gaz może zasilać obszary formowania się gwiazd oraz jaką rolę odległe obłoki tego typu odgrywają w szerszym cyklu życia materii w galaktykach.

Pokazując, że obłoki o bardzo dużej prędkości mogą być jednocześnie naddźwiękowe, złożone strukturalnie i zdominowane przez ciepły ośrodek neutralny, badania te otwierają nowe możliwości eksploracji powstawania struktur kosmicznych — zwłaszcza w środowiskach, gdzie grawitacja nie odgrywa kluczowej roli.

 

Więcej informacji: publikacja Xunchuan Liu et al, "A network of velocity-coherent filaments formed by supersonic turbulence in a very-high-velocity H I cloud", Nature Astronomy (2025). DOI: 10.1038/s41550-025-02605-8

 

Opracowanie: Joanna Molenda-Żakowicz

 

Na ilustracji: Wizja artystyczna obłoku międzygwiazdowego HI o ekstremalnie dużej prędkości i złożonej strukturze wewnętrznej, zaznaczonego kolorem zielonym. Źródło: SHAO

Reklama