Naukowcy odkryli dziewięć nowych galaktyk satelitarnych Drogi Mlecznej.
Przez lata astronomowie zastanawiali się, jak wyjaśnić, dlaczego Droga Mleczna ma mniej galaktyk satelitarnych niż przewiduje standardowy model ciemnej materii określane jest to jako – „problem brakujących satelitów”. Aby przybliżyć nas do jego rozwiązania, międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał dane z Hyper Suprime-Cam (HSC) Subaru Strategic Program (SSP) do odkrycia dwóch zupełnie nowych galaktyk satelitarnych. Wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie „Publication of the Astronomical Society of Japan” z 8 czerwca 2024 roku przez zespół naukowców z Japonii, Tajwanu i USA.
Żyjemy w galaktyce zwanej Drogą Mleczną, wokół której krążą inne, mniejsze galaktyki zwane galaktykami satelitarnymi. Badanie tych galaktyk satelitarnych może pomóc naukowcom rozwikłać tajemnice związane z ciemną materią i lepiej zrozumieć, jak galaktyki ewoluują w czasie.
Ile galaktyk satelitarnych posiada Droga Mleczna? To od dziesięcioleci ważne pytanie dla astronomów– zauważył Masahi Chiba, profesor Uniwersytetu Tohoku.
Zespół badawczy uznał, że prawdopodobnie istnieje wiele nieodkrytych, małych galaktyk satelitarnych (galaktyk karłowatych), odległych i trudnych do wykrycia. Potężne możliwości teleskopu Subaru – który znajduje się na szczycie odizolowanej góry na Hawajach i może patrzeć ponad chmurami – są dobrze przystosowane do znajdowania takich galaktyk. Zespół ten odkrył już wcześniej za pomocą tego teleskopu trzy nowe galaktyki karłowate. Teraz badacze dostrzegli dwie nowe galaktyki karłowate (Virgo III i Sekstans II); znanych galaktyk satelitarnych jest zatem już łącznie dziewięć. To wciąż znacznie mniej niż 220 galaktyk satelitarnych przewidywanych przez standardową teorię ciemnej materii.
Jednak zasięg HSC-SSP nie obejmuje całej Drogi Mlecznej. Jeżeli rozmieszczenie tych dziewięciu galaktyk satelitarnych w całej Drodze Mlecznej jest podobne do tego, co zostało znalezione w śladzie zarejestrowanym przez HSC-SSP, zespół badawczy oblicza, że w rzeczywistości może być ich bliżej 500. Mamy zatem do czynienia z „problemem zbyt wielu satelitów”, a nie z „problemem brakujących satelitów.”
Aby lepiej scharakteryzować rzeczywistą liczbę galaktyk satelitarnych, wymagane jest obrazowanie i analiza w wysokiej rozdzielczości. Następnym krokiem jest użycie potężniejszego teleskopu, który uchwyci szerszy widok nieba – wyjaśnił Chiba. W przyszłym roku do tego celu zostanie wykorzystane Obserwatorium Vera C. Rubin w Chile.
Opracowanie: Agnieszka Nowak
Więcej informacji:
- Too Many Missing Satellite Galaxies Found
- Final results of the search for new Milky Way satellites in the Hyper Suprime-Cam Subaru Strategic Program survey: Discovery of two more candidates
Źródło: Tohoku University
Na ilustracji: Położenie nowo odkrytej galaktyki karłowatej (Panna III) w konstelacji Panny (po lewej) i jej gwiazd członkowskich (po prawej; te zakreślone na biało). Gwiazdy członkowskie są skupione wewnątrz linii przerywanej w prawym panelu. Źródło: NAOJ/Tohoku University
