Przejdź do treści

Kratery uderzeniowe na Plutonie i Charonie wskazują na deficyt małych obiektów w Pasie Kuipera

img

Dzięki analizie śladów po dawnych uderzeniach na powierzchniach Plutona i jego największego księżyca Charona, naukowcy lepiej rozumieją jak formował się i zmieniał w czasie Pas Kuipera - rozległy obszar szczątków pozostałych po powstaniu Układu Słonecznego.

Obiekty Pasa Kuipera (KBO) o średnicach poniżej 100 km mogą dużo powiedzieć o tym jak formował się i ewoluował ten region Układu Słonecznego. Obserwacje teleskopowe tak małych obiektów są trudne i do tej pory modele opierały się głównie na zarejestrowanej liczności większych obiektów i przewidywaniach dotyczących dynamiki Pasa.

Dzięki sondzie New Horizons otrzymaliśmy w 2015 roku pierwsze zdjęcia wysokiej rozdzielczości Plutona i jego księżyca Charona. Na podstawie kraterów uderzeniowych na powierzchni, pozostawionych przez obiekty o rozmiarach od 300 m do 40 km, naukowcy mogli przybliżyć jak liczna jest grupa tych najmniejszych obiektów w pasie.

Okazuje się, że stosunkowo mało jest śladów na obu ciałach niebieskich pochodzących z obiektów o średnicy mniejszej niż 13 km i nie da się tego wytłumaczyć jedynie odnawianiem powierzchni na skutek procesów geologicznych. To każe przypuszczać, że w Pasie Kuipera występuje deficyt najmniejszych planetoid - o średnicach między 1, a 2 km.

Naukowcy uwzględnili w analizie procesy geologiczne, które sprawiały, że stare kratery mogły zanikać z aktywnych powierzchni Plutona i Charona. Wybrali miejsca, które datuje się na niezmienność geologiczną od co najmniej 4 miliardów lat.

Braki w małych obiektach stoją w sprzeczności z modelami kolizyjnymi, którymi często wyjaśnia się obecnie ewolucję Pasa Kuipera. Naukowcy sugerują zamiast tego, że obiekty Pasa Kuipera mają pierwotną naturę i w większości raczej nie ewoluują na skutek częstych kolizji. To mogłoby świadczyć, że duża część obiektów Pasa Kuipera pozostaje w niezmienionym stanie od początków Układu Słonecznego, w przeciwieństwie do pasa planetoid między Marsem i Jowiszem, w którym takich małych obiektów obserwujemy znacznie większą ilość.

Praca naukowa opisująca te obserwacje została opublikowana w prestiżowym czasopiśmie Science (wydanie z 1 marca 2019 roku).

Źródło: Science

Więcej informacji:


Na zdjęciu: Obszar Vulcan Planitia na Charonie zarejestrowany kamerą LORRI sondy New Horizons. "Gładki" geologicznie rejon w obrębie tego obszaru był miejscem analizy kraterów, które doprowadziły do wniosków o liczebności niewielkich planetoid w Pasie Kuipera.