galaktyki

Galaktyki to olbrzymie skupiska miliardów gwiazd, gazu i pyłu. W jednej z galaktyk znajduje się Słońce i nasz Układ Słoneczny. Zwie się ona Drogą Mleczną. Prezentujemy najnowsze wiadomości dotyczące badań galaktyk przez astronomów za pomocą teleskopów naziemnych i kosmicznych.

Wykryto supernową w odległości 10 mld lat świetlnych

Śmierć masywnej gwiazdy w odległej galaktyce przed 10 miliardami lat doprowadziła do powstania rzadko spotykanej supernowej, która - jak twierdzą obecnie astronomowie - jest jednym z najodleglejszych współczesnych odkryć w astronomii. Jej potężna eksplozja, ponad trzykrotnie jaśniejsza niż 100 miliardów gwiazd w naszej Drodze Mlecznej, miała miejsce około 3,5 miliarda lat po Wielkim Wybuchu.

Co utrzymuje w miejscu galaktyki gromad?

Galaktyki mogą być wykorzystywane jako znaczniki do śledzenia różnych struktur Wszechświata, w tym kosmicznej sieci gazowego wodoru łączącej ze sobą duże skupiska mas i odtwarzającej rozkład włókien ciemnej materii w całym Kosmosie. Patrząc na ich rozkład możemy dowiedzieć się więc więcej o tych niewidocznych strukturach, jak również o całkowitej zawartości masy w galaktykach i ich wpływie na sąsiadujące z nimi obiekty. Astronomowie prześledzili właśnie rozkład masywnych galaktyk do 10 miliardów lat wstecz. Z badań wynika, że obiekty te współistnieją w harmonii ze swym całym otoczeniem od czasu, gdy Wszechświat liczył sobie jedną trzecią obecnego wieku.

Soczewkowanie grawitacyjne ujawniło najjaśniejsze galaktyki podczerwone

Możemy już badać najjaśniejsze z najdalszych i zarazem najstarszych galaktyk! Dzięki nim mamy szansę dowiedzieć się czegoś więcej o formowaniu się gwiazd we wczesnym Wszechświecie.

Bijące serce NGC 4696 i ogromne fale uderzeniowe

Gromada galaktyk w Centaurze jest domem setek gwiazd. W jej centrum leży NGC 4696, ogromna galaktyka eliptyczna zawierająca supermasywną czarną dziurę. Zdaniem naukowców takie gromady są szczególnym środowiskiem - upakowane w nich bardzo gęsto galaktyki oddziaływują na swych najbliżej położonych towarzyszy. W przypadku NGC 4696 robi to właśnie jej centralna, wielka czarna dziura - wypompowuje ona energię i materię w przestrzeń międzygalaktyczną, niczym olbrzymie i bijące serce.

ALMA widzi galaktyki rezydujące w super halo

Dzięki ogromnej czułości sieci interferometrycznej ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array) astronomowie bezpośrednio zaobserwowali parę podobnych do Drogi Mlecznej galaktyk pochodzących z czasu, gdy Wszechświat liczył sobie osiem procent swego obecnego wieku. Ci praprzodkowie współczesnych, wielkich galaktyk spiralnych otaczani są przez ogromne hala – tak zwane obiekty typu super halo, złożone z wodoru i rozciągające się na dziesiątki do tysięcy lat świetlnych poza galaktyczne dyski.

Jak formowała się największa z zaobserwowanych „zubożałych” galaktyk?

Astronomowie znają wiele przypadków zlewających się ze sobą galaktyk, w których „brakuje” gwiazd. Ale dlaczego gwiazd jest za mało i skąd właściwie o tym wiadomo? Istnieje na ten temat wiele teorii, a co ciekawsze, dokładne analizy największej z takich ogołoconych z gwiazd galaktyk wyraźnie wskazują na to, że nie powstawała ona w zgodzie z najbardziej popularnymi do niedawna modelami.

Nowy katalog 800 tysięcy galaktyk

Znacie pojęcie "Big Data"? To wielkie, zróżnicowane i zmienne zestawy danych, a o takowe nietrudno we współczesnej astronomii. Ich przetwarzanie to pole do popisu dla informatyków i nic dziwnego, że w pracach nad nowym dużym katalogiem galaktyk naukowcom z Rosji i Francji pomogli (jako wolontariusze) programiści pracujący na co dzień w dużych firmach komputerowych.

Strony

Subscribe to RSS - galaktyki